Tam 24 yıl önce 23 Ocak 2002’de Strasbourg’ta Avrupa Konseyi Parlamenterler Asamblesi’nde (AKPA) İsrail Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Simon Peres’i dinleyip, izlenimlerimi ertesi gün 24 Ocak 2002’de KIBRIS gazetesinde yayımlamıştım.
Bugün anılarda yolculuk yapıp, o yazımı sizlerle buluşturuyorum.
***
Strasbourg – İsrail Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Simon Peres’i dün (23 Ocak 2002) Avrupa Konseyi Parlamenterler Asamblesi’nde dinledim.
Peres’in konuşması merak ediliyordu. Bu merak nedeniyle de hem parlamenter, hem basın, hem de izleyici bölümleri doluydu.
Salonda normal güvenlik önlemlerinin ötesinde önlemler fark ediliyordu.
Peres, Ortadoğu’nun hatta dünyanın en karizmatik politikacılarından biri. Yaşlı bir politikacı.
İsrail – Filistin çatışmasından yansıyan görüntülerde İsrail ezen, Filistin ezilen taraf. İşçi Partili Peres’in işi dün kolay değildi.
Peres’in konuşmasının içeriğine katılıp katılmamanız bir yana, sunuşu ve söylediklerinin kendi içindeki tutarlılığına saygı göstermek objektif herkesin tüm vardığı ortak sonuçtu.
Yazılı bir metni yoktu. Yirmi beş dakikada ana konuşmasını sundu. Her paragrafından dünya siyaset tarihine geçecek veciz cümleler vardı.
Her ne koşul altında olursa olsun İsrail’in Filistinlilere yaptıklarını onaylamam mümkün değildir. Peres dün, büyük çoğunluğun haksız kabul ettiği bir davayı dört dörtlük savundu.
Kürsüde sabit durmadı. Oscarlar kazanmış yaşlı bir aktörün rahatlığını çağrıştıran bir rahatlıkla içi dolu bir şov yaptı dün AKPA Genel Kurulunda Simon Peres.
Önce Avrupalılara seslenip, “Avrupa’da sınırlar yerindedir. Sınırlar değişmedi. Değişimi sağlayan ilişkilerdeki değişikliklerdir” dedi.
Kelimeleri inanılmaz ustalıkla seçip, yerli yerinde kullandı. Dahası kendine gelebilecek soruları önceden fark edip ana konuşmasında yanıtladı.
Israrla terörizm üzerinde durdu.
“Terörizmle mücadele gül bahçesinde gezmeye benzemez” dedikten sonra ekledi: “Arafat terörizmi durduramazsa terörizm onu durduracaktır. Bizim Filistinlilerin liderini belirleme iddiamız olamaz. Ancak liderin lider olmasını, sözünün söz olmasını talep ediyoruz. Bizim düşmanımız Filistinliler değil, terörizmdir.”
İsrail’in intikam eylemlerini nasıl savunacağını merak ediyordum.
Peres, intihar komandolarıyla mücadelenin zorluğunu vurguladı önce. Ardından intihar komandolarını sınırda durdurmamaları halinde çok sayıda masum insanın öldürülmesiyle yüz yüze geldiklerini anlattı ve ekledi “Bir hafta süreyle ateşkes ilan ettik netice alınmadı.”
Simon Peres’e yöneltilen sorulardan biri Başbakan Şaron’la aralarında ki farklılıklar, çelişkilerdi. Peres, olağanüstü diyebileceğim bir rahatlıkla yanıt verdi. “Daha önceki hükümet İşçi Partisi Hükümetiydi. Ancak politikalarımız destek görmedi, başarılı kabul edilmedik. Seçimi kaybettik. Ben hükümette seçimi kaybeden bir partinin temsilcisiyim, Başbakan seçimi kazanandır.”
Çok anlaşılır bir yaklaşımla koalisyonun küçük tarafı olmanın sıkıntılarının altını çizdi. Hem de Başbakanla aralarında sorun yaratmayacak bir üslupla.
Peres, sözlerine son verirken şunları söylüyordu: “Bizler ABD, Rusya ve Avrupa devletlerinden bizim yanımızda olmalarını istemiyoruz. Bizim istediğimiz terörizme karşı ortak bir mücadelenin belirlenip uygulanmasıdır. Bu başarılırsa Filistinliler de bölünmüş güçler ortamından kurtulacak, terörizm durduğu an görüşmeler başlayacaktır. Toprak mesafeden daha önemli olan duygusal mesafedir. Yaşananlar duygusal mesafenin daha da açılmasına neden olmaktadır. Her şeye rağmen günün birinde barış kazanacaktır.”
Simon Peres sözlerini bitirdiği zaman salondan iki günün en büyük alkışını alıyordu.
Kuşkusuz alkış barış getirmez. Barış karşılıklı uzlaşı ile gelir. Ve hemen hemen herkesin ortak arzusu bir an önce Filistin Lideri Arafat’ın da aynı kürsüden genel kurula seslenmesiydi. (24 Ocak 2002 – KIBRIS)
Kaynak : Ajans Cyprus
